Since the earliest stages of anthropological studies, researchers have suspected that the Natufian populations practiced tooth evulsion. A comprehensive study of the Epipalaeolithic Levantine dental collections does indeed show an abnormal rate of ante mortem loss of the central upper incisors, which supports this cultural inter-pretation. Tooth removal is found in roughly 20% of the adult and subadult populations (sometimes as early as adolescence), and seems to have been practiced equally on females and males. For all Natufian groups in which this practice has been found, the removal seems to be concentrated primarily on the right upper incisor. The left upper incisor may also be removed, but this appears to be a secondary option. Combining this infor-mation with contextual data provides insight into the meanings of this practice. First, the individuals concerned are sometimes buried next to each other, which reinforces the idea that they are of comparable social statuses. Second, the practice seems to spread into the Galilee’s major sites only at the very end of the Natufian period, and thus acts as a testimony to the evolution of a regional identity overtime.

İlk antropolojik incelemelerden bu yana araştırmacılar, Natuf topluluklarında diş çekimi uygulaması olduğunu göste-ren verilerin bulunduğunu öngörmüşlerdir. Levant’ın Epi-Paleolitik dönemine ait dişler üzerine yapılan kapsamlı bir çalış-ma, gerçekten de orta üst kesicilerde ante mortem kayıp oranının anormal biçimde yüksek olduğunu göstererek bu kül-türel yorumu desteklemiştir. Erişkin ve erişkin olmayan nüfusta (bazen ergenliğe kadar inen) diş çekimi kabaca%20 ora-nında bulunmaktadır ve bu durum erkeklerde ve kadınlarda eşit olarak görülmektedir. Bu uygulamanın görüldüğü bütün Natuf topluluklarında, diş çekimi öncelikle sağ üst kesicide yoğunlaşmaktadır. Sol üst kesicinin de çekilmiş olduğu örnek-ler varsa da, bu durum oldukça enderdir. Söz konusu sonuçlar, diğer verilerle birlikte ele alındığında bir anlam kazan-maktadır. Öncelikle, bu uygulamanın görüldüğü bireyler bazen yan yana gömülmüşlerdir; bu da bu bireylerin sosyal konum-larının denk olduğu düşüncesini güçlendirmektedir. Ayrıca, bu uygulamanın Galile Havzası’nda Natuf dönemin sonun-da yaygınlaşmış olması, uygulamanın bölgesel kimliğin bir göstergesi olduğunu da düşündürmektedir.